Blue monday – drie

Anna van der Kruis, 19 september 2016

Vier keer een voorpublicatie van een fonkelnieuw fragment uit blues in boxes. Vandaag deel drie:

EVA (35):
Ik sta op een conferentie.
Ik drink koffie.
Mijn vierde kopje, van vandaag.
Mijn vierde pauze.

Nu zou ik willen dat mijn vader er nog was.
Ik zou willen dat ik bij hem binnen kon lopen, dat ik bij hem kon gaan zitten, aan zijn bureau en dat ik hem kon vragen of het op een bepaald punt makkelijker wordt.
Of ik ooit het gevoel zal hebben dat ik weet wat ik aan het doen ben.
Of het ooit het gevoel zal hebben dat mijn kennis optelt.

De jongen die de kopjes stapelt is van mijn leeftijd.
Hij draagt een nette zwarte broek en nette zwarte schoenen.
Het zweet staat op zijn voorhoofd.
De druppels weerkaatsen in het tl-licht.
“Jij wilt naar huis, hè?” zeg ik.
Het verbaast mij zelf ook, dat ik dat hardop doe.
Hij pakt een tree met witte bolletjes van de lunchtafel en kijkt mij aan.
“Uiteindelijk, willen we allemaal naar huis, mevrouw,” dat zegt hij.
En dan loopt hij weg.

Ik voel aan de kroketten.
Die staan er al een tijdje. Die hoef ik dus niet.

Meer weten over de blue mondays? De eerdere posts lezen of meer weten over de Regiesessie? Dat kan!

Reacties

Geen reacties..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*